Baner zgody na cookies

Czy strony mają warstwę zgody, zanim uruchomią się skrypty śledzące. Dla odbiorcy w UE wymagają tego RODO i dyrektywa o prywatności i łączności elektronicznej.

• Pomoc

Zgodnie z RODO i dyrektywą o prywatności i łączności elektronicznej (w Polsce wdrożoną w Prawie komunikacji elektronicznej) witryna nie może zapisywać ani odczytywać na urządzeniu odwiedzającego identyfikatorów, które nie są niezbędne — analityki, reklam, nagrywania sesji — zanim ten się nie zgodzi. Warstwa zgody to baner lub okno z pytaniem oraz mechanizm, który trzyma tagi wyłączone do odpowiedzi „tak”.

Co pokazuje wiersz

SiteScan szuka znanych platform zgody (Cookiebot, OneTrust, Usercentrics, Iubenda, CookieYes, Didomi, Complianz, Borlabs, Klaro i innych) oraz własnego banera rozpoznawalnego po identyfikatorach i klasach w rodzaju cookie-banner czy consent-banner. Warstwa wykryta na dowolnej odwiedzonej stronie liczy się dla całej witryny.

• Zielony — warstwa jest: podany dostawca albo „Własny baner”.
• Czerwony — skrypty śledzące się ładują, a warstwy brak, i witryna jest skierowana do Europy: domena z UE lub Wielkiej Brytanii albo domena ogólna ze stronami w języku europejskim.
• Żółty — ta sama luka poza tym kręgiem odbiorców, zgłaszana jako uwaga o niskiej wadze.
• Szary — brak skryptów śledzących, więc zgoda nie jest potrzebna.

Sam baner nie wystarczy: tagi muszą na niego czekać. Należy je ładować z type="text/plain" i atrybutem kategorii, który rozumie dana platforma, albo przez jej integrację z menedżerem tagów. Więcej w artykule o zgodzie na cookies.