.env, .git i backup.zip: pliki, których wdrożenie nie powinno publikować
Konfiguracja z hasłami, całe repozytorium, zrzut bazy w katalogu głównym strony. Dlaczego te pliki wyciekają, jak boty znajdują je w kilka godzin i jak zamknąć je na dobre.
Bezpieczeństwo · Opublikowano: 3 listopada 2026 · 4 min czytania · Дмитрий Орлов
Niektóre z najgorszych włamań na strony zaczynają się bez żadnego exploita. Ktoś wysyła zapytanie o https://example.com/.env, serwer oddaje plik tekstowy z hasłem do bazy danych i kluczem API operatora płatności — i na tym atak się kończy. Automatyczne skanery pytają o takie adresy na każdej domenie, na jaką trafią, więc taki plik zwykle zostaje znaleziony w ciągu kilku godzin od publikacji — na długo przed tym, zanim zauważy go ktoś z zespołu.
Jak pliki się tam dostają
Prawie zawsze tak samo: stronę wdraża się, kopiując na serwer folder roboczy. Razem z nim jedzie wszystko — ukryte katalogi, lokalna konfiguracja, archiwum zrobione „na wszelki wypadek” przed ryzykowną zmianą. Druga droga to sam serwer WWW: folder bez pliku indeksu, serwowany przez Apache z Options +Indexes lub nginx z autoindex on, zamienia się w listę wszystkiego, co w nim leży.
Zwykli podejrzani
/.env. Konfiguracja środowiska dla Laravela, Symfony, Node i wielu innych stosów: dostęp do bazy,APP_KEY, hasła serwera poczty, klucze zewnętrznych API./.git/. Jeśli odpowiada/.git/configlub/.git/HEAD, resztę repozytorium zwykle też da się pobrać, a istnieją narzędzia, które odtwarzają z niego cały kod źródłowy — razem z historią, w której sekret usunięty dwa lata temu nadal leży w starym commicie./backup.zip,/backup.tar.gz,/backup.sql. Kopia całej strony, zrzut bazy z adresami e-mail klientów i hashami haseł./phpinfo.phpi/server-status. Strony diagnostyczne z wersjami oprogramowania, ścieżkami i modułami serwera, a czasem ze zmiennymi środowiskowymi lub adresami bieżących odwiedzających./.DS_Store. Plik metadanych macOS z nazwami plików w folderze — gotowa mapa tego, o co pytać dalej.- Source mapy (
.map). Opublikowane obok zminifikowanych bundle'i, oddają oryginalny kod frontendu z komentarzami i wewnętrznymi ścieżkami. - Dodatki WordPressa.
wp-config.php.bakzostawiony przez edytor (serwowany jako zwykły tekst, razem z danymi dostępowymi),/readme.htmlz dokładną wersją, publiczna lista użytkowników pod/wp-json/wp/v2/usersixmlrpc.php— ulubiony cel zgadywania haseł.
Jeśli któryś był publiczny
Usunięcie pliku nie wystarczy. Załóż, że jego zawartość została już skopiowana: zmień hasło do bazy, wygeneruj na nowo klucze aplikacji, unieważnij i wystaw ponownie wszystkie tokeny API i sprawdź w panelach dostawców, czy nie ma nieznanej aktywności. Przy odsłoniętym .git szukaj sekretów także w historii, nie tylko w bieżących plikach.
Jak zamknąć to na dobre
Wdrażaj build, a nie folder roboczy. Najczystsze rozwiązanie to pipeline, który wgrywa tylko to, czego strona potrzebuje do działania. Wtedy nie ma czego zapomnieć.
Zablokuj ukryte ścieżki na serwerze. W nginx:
``nginx location ~ /\.(?!well-known) { deny all; } ``
W Apache — w konfiguracji lub .htaccess:
``apache RedirectMatch 404 /\.(?!well-known) Options -Indexes ``
Fragment (?!well-known) jest ważny: w /.well-known/ leżą pliki, które muszą zostać publiczne, np. security.txt i weryfikacje ACME, na podstawie których wystawia się certyfikaty.
Trzymaj kopie zapasowe i zrzuty poza katalogiem głównym strony, a strony diagnostyczne usuwaj, gdy tylko przestaną być potrzebne.
Nie publikuj source map, jeśli nie zamierzasz. W Vite i webpacku to ustawienie builda; jeśli mapy są potrzebne do śledzenia błędów, wgrywaj je do tej usługi zamiast wystawiać obok bundle'i.
Nagłówki, które ograniczają szkody, gdy coś jednak się prześlizgnie, omawia artykuł o nagłówkach bezpieczeństwa; przegląd serwera jako całości — przewodnik po audycie technicznym.
Co sprawdza SiteScan
Każdy skan pyta stronę o powyższe adresy i czyta odpowiedzi. Sam kod odpowiedzi niczego nie dowodzi — wiele stron odpowiada 200 na każdy adres — więc plik uznajemy za odsłonięty tylko wtedy, gdy zgadza się zawartość: sekcja [core] w konfiguracji git, nazwy zmiennych .env, nagłówek zrzutu SQL, sygnatura archiwum zip. Czytane są tylko pierwsze kilobajty. Wyniki pojawiają się w grupie „Odsłonięte pliki” w sprawdzeniach strony, każdy z objaśnieniem: odsłonięte pliki, listing katalogów, source mapy i endpointy WordPressa. Uruchom darmowy skan, żeby sprawdzić swoją domenę.
Przeczytaj także
Sprawdź, ile z tego dotyczy Twojej strony
Darmowe skanowanie pokaże uszkodzone linki, błędy JS i problemy z wydajnością w minutę.