Przejdź do treści głównej
SiteScan.top

.env, .git i backup.zip: pliki, których wdrożenie nie powinno publikować

Konfiguracja z hasłami, całe repozytorium, zrzut bazy w katalogu głównym strony. Dlaczego te pliki wyciekają, jak boty znajdują je w kilka godzin i jak zamknąć je na dobre.

Bezpieczeństwo · Opublikowano: 3 listopada 2026 · 4 min czytania · Дмитрий Орлов

Niektóre z najgorszych włamań na strony zaczynają się bez żadnego exploita. Ktoś wysyła zapytanie o https://example.com/.env, serwer oddaje plik tekstowy z hasłem do bazy danych i kluczem API operatora płatności — i na tym atak się kończy. Automatyczne skanery pytają o takie adresy na każdej domenie, na jaką trafią, więc taki plik zwykle zostaje znaleziony w ciągu kilku godzin od publikacji — na długo przed tym, zanim zauważy go ktoś z zespołu.

Jak pliki się tam dostają

Prawie zawsze tak samo: stronę wdraża się, kopiując na serwer folder roboczy. Razem z nim jedzie wszystko — ukryte katalogi, lokalna konfiguracja, archiwum zrobione „na wszelki wypadek” przed ryzykowną zmianą. Druga droga to sam serwer WWW: folder bez pliku indeksu, serwowany przez Apache z Options +Indexes lub nginx z autoindex on, zamienia się w listę wszystkiego, co w nim leży.

Zwykli podejrzani

Jeśli któryś był publiczny

Usunięcie pliku nie wystarczy. Załóż, że jego zawartość została już skopiowana: zmień hasło do bazy, wygeneruj na nowo klucze aplikacji, unieważnij i wystaw ponownie wszystkie tokeny API i sprawdź w panelach dostawców, czy nie ma nieznanej aktywności. Przy odsłoniętym .git szukaj sekretów także w historii, nie tylko w bieżących plikach.

Jak zamknąć to na dobre

Wdrażaj build, a nie folder roboczy. Najczystsze rozwiązanie to pipeline, który wgrywa tylko to, czego strona potrzebuje do działania. Wtedy nie ma czego zapomnieć.

Zablokuj ukryte ścieżki na serwerze. W nginx:

``nginx location ~ /\.(?!well-known) { deny all; } ``

W Apache — w konfiguracji lub .htaccess:

``apache RedirectMatch 404 /\.(?!well-known) Options -Indexes ``

Fragment (?!well-known) jest ważny: w /.well-known/ leżą pliki, które muszą zostać publiczne, np. security.txt i weryfikacje ACME, na podstawie których wystawia się certyfikaty.

Trzymaj kopie zapasowe i zrzuty poza katalogiem głównym strony, a strony diagnostyczne usuwaj, gdy tylko przestaną być potrzebne.

Nie publikuj source map, jeśli nie zamierzasz. W Vite i webpacku to ustawienie builda; jeśli mapy są potrzebne do śledzenia błędów, wgrywaj je do tej usługi zamiast wystawiać obok bundle'i.

Nagłówki, które ograniczają szkody, gdy coś jednak się prześlizgnie, omawia artykuł o nagłówkach bezpieczeństwa; przegląd serwera jako całości — przewodnik po audycie technicznym.

Co sprawdza SiteScan

Każdy skan pyta stronę o powyższe adresy i czyta odpowiedzi. Sam kod odpowiedzi niczego nie dowodzi — wiele stron odpowiada 200 na każdy adres — więc plik uznajemy za odsłonięty tylko wtedy, gdy zgadza się zawartość: sekcja [core] w konfiguracji git, nazwy zmiennych .env, nagłówek zrzutu SQL, sygnatura archiwum zip. Czytane są tylko pierwsze kilobajty. Wyniki pojawiają się w grupie „Odsłonięte pliki” w sprawdzeniach strony, każdy z objaśnieniem: odsłonięte pliki, listing katalogów, source mapy i endpointy WordPressa. Uruchom darmowy skan, żeby sprawdzić swoją domenę.

Przeczytaj także

Sprawdź, ile z tego dotyczy Twojej strony

Darmowe skanowanie pokaże uszkodzone linki, błędy JS i problemy z wydajnością w minutę.